Nedir senden geriye kalan eeeeey ceylan gözlü..

Sen pınarlara inmez olalıberi ben,susamıyorum artık..

Biliyorsun ceylan ürkeğim,

Bir.hercai menekşe kokusudur beni sarhoş eden.

Bir de o güldüğünde bana mezar yeri olan yerin;gözlerin...

Sanırsın ki giderken ılıman bıraktım iklimleri,

Mutedil esmekte kalanın gönlünde meltem.

Ben vaha beklerken,ne çöl fırtınaları estirdin yüreğimde..

Ne tufanlara başkaldırmıştı bu yürek....

Ne yayfunlara karşı çıkmıştı gülerek...

Bak,gör erimişliğimi,şimdi övünebilirsin eserinle..

GÜLEREK....

Şerif KORKMAZ