Artık duyuramıyoruz çığlıklarımızı kimseye,

Hatta kimse duymasın diye mi hep kuytu köşelerde akıyor göz yaşlarımız.

Biliyoruz ki; herkesin yükü ağır kendine,

Kimse kimsenin göz yaşını bile taşımak istemiyor bugünlerde."Neyin var” diye başlayan sözler “zamanla geçer” ile bitiyor.

Göz yaşları tükendikçe ve kurudukça yanaklarımızdaki damlalar, istemesek de o insan yanımız yaşlanıyor zamanla.