Sabretmek ne güzeldir..Sonu sevgi olur,Keyif olur,Başarı olur,Öğreti olur.Hiç birşey olmazsa; birilerine anlatırken gururlanacağınız bir sürü anı olur...O anılar ise sabrederken tükenmediğinizin en güzel kanıtı olur.Acı verir;bazen sabır..Ten kanamazken,göğsünün tam ortası bıçak kesmiş gibi acır.Zaman akmaz sanki..Her saniye içinde bir yer dağlanır !! Geçmiyor dediğin her an geçer Ve seni bile şaşırtır..Sabırla tükettiğin her dakika , Seni; bugünkü sen yapmak için..Bir heykeltraş titizliğiyle çalışır!!Sonunda bir sanat eseri gelir meydana.Hani o her sabah gördüğün,Seni hiç yalnız bırakmayan,aynadaki yansımanda ... Tahammül ise;sabır kadar sanata düşkün değildir.Sonucu hayal edemezsin,Çünkü sonu göremezsin.Yinede beklersin!!Tahammül;şekil veremeyince kırar,büker,eğer ve acıdan inletir .. Yarım kalırsın,Yamuk kalırsın,Kırık kalırsın,Kopuk kalırsın..Yinede kaçmazsın,Çünkü;sabırı tahammülle karıştırırsın..Sonu selamet olan,Tahammül değil sabırdır!Sabır;hayal kurdurur.Tahammül;kabuslarla uyutur..“Sabır yaratır,tahammül kanatır.Sabır güldürür,tahammül öldürür..”Uçabilecekken,emeklemeyi tercih edeceğiniz anlar olacak.İşte o anlar;sizi en yüksek irtifalara çıkaracak..Oysaki;koşmanız gereken yerlerde...Sizi yavaşlatmaya çalışanlar olacak.Çünkü onlar ancak,Siz koşmazsanız uçacak!İşte o anlar sizi;hayattan soğutacak . Sabredin;ama tahammül etmeyin.Sonunda uçamayacağınız,gökler vadedilmediyse size.. Boşu boşuna, çamurlar içinde debelenmeyin!Gökyüzünü görebiliyorsanız;Çamurlarda oynamakta keyiflidir.Yıkanırsınız temizlenir.İçinden çıkamayacağınız,çamurlara girmeyin!Aslında kirlenmek için,çamura batmak gerekmez..İçinden çıkamadığınız su bile;zamanı gelir,insanı kirletir.