Masum bir çığlığa nüksedilmiş suskunluktu adın..

Başkasına aşık olduğunu düşünüyordum ve hiç bir göz yanılgıyı bu kadar güzel taşıyamazdı. Taşınamazdın artık düşüncemden. Ben mızraptım. Sen ızdırap.

Ve ölümdük. Ölümlüydük. Ölecektik fakat bunu bile bile yinede sevilecek kadındın.

Nefsini çoktan terketmiş bir şehirde tutuldum sana. Çırılçıplak , yorgun , umutsuz biraz bordo ve siyahi. Hayatın gözleri önünde bizi tutuşturacak , jel kıvamı her cambaz sözcüğün ipte oynamasını izlerken, ailelerimiz ve yakınlarımız tarafından terkedildik.

- Her çocuksu hayalimi esirgeme kurumuna bırakmaya zorladılar.

Formül gerektirmiyordun. Ezber yeterliydi. Edebiyattın yani.. Korkulacak bir sınav olmadın hiç , hep bir gece öncesinden çalıştım sana. Çok sentetik bir ihtimaldi kalma fikri. O yüzden senden geçtim. Vazgeçmedim. Sadece yanından geçtim. Geçmek çok basit bir fiildi. Başta anlayamadım. Keskindi topukların kaldırımları çizdi. Cesaret ettim ; ateş oldum cürmüm yaktı cesaretin ucunu , kolundan tutmaya yeltendim. Tenin kuruydu. Elimin teriyle ıslattım lila yaprağı kadar narin ilmeğini. Tanıştırdım kendimi. Bütün her şey artık ben olmadan da mümkündü. Olanağı yüksek her teklifi es geçerek , bir sinema daveti. Beklenmedik bir kabul. Belki rüyaydı. Belki rüyaya neden olan bilinçaltıma yerleşmiş olayın herhangi bir etkenin etimolojik kısmı.

Evet filmin en romantik sahnesiydi ve sen uyuyakalmıştın. 90+2'ydik yani.. Dokunsak ağlayacaktık. Yeniliyorduk. Ve sen penaltı kaçırmıştın. İkimiz artık bir olamazdık🐞®..!