ben ki , Leyleğin yuvadan attığı yavru...henüz tüyü bitmeden nevaşiye yem edilmiş biçardım....aşk vurgunuydum , aşıktım , ve aşkından naçardım...senden kaçmadığım kadar hep kendimden kaçardım...ama ben atmadım aşıyanından kimseyi , büyüttüm ve UÇURDUM...uçuyorken sen , gözüne değdi gözlerim...kanadını kırmamak için , gözlerimi gözlerinden kaçırdım....

Şerif KORKMAZ