Dar sokaktaki dar kapım yalnızlığım,

Ve ben yalnızlığımla dolaşıp, yalnızlığıma varıyorum...

Yaklaştıkça çalmak istiyor ellerim,

Ve her seferinde engelliyor ellerimi yorgunluğum...

Adım attıkça kapatıyor kendini bana,

Nefreti sevgi, sevgi nefreti oluyor,

Ve yüzüme kapattığı her kapıda,

Ne bir sokak, ne de bir kapı hatırlamak istiyorum...

Dar sokaktaki küçük evim aslında yalnızlığım.

Ve ben yine yalnızlığımla yaşayıp, yalnızlığıma kalıyorum.

Dalıp dalıp gidiyorum geniş göklere,

Ve belki de balkonda yaşlanıyorum...

Eşlik ediyor artık heyheylerime sessizliğim,

Gözlerimle koparıyorum uçurtmaların ipini,

Ve sonunda ben de batıyorum derinliğine gökyüzünün

...Dar sokaktaki geniş yolum gibi yalnızlık

Ve ben yalnızlığıma yürüyüp, yalnızlığıma ölüyorum.

Uzaklaşmam, yaklaşmam oluyor,

Ve silinirken teker teker dar kapının anıları,

Ne bir sokak, ne de bir kapı hatırlıyorum...