Kırkı devireli kırkın onda biri zaman geçti…. Çok şey geçti çooook… Bi ölüm geçmedi baştan, bi de kurtulmak kısmet olmadı gözlerdeki yaştan.. VE kurtulamadık içimizdeki telaştan… Kapı çalsa, gelenin evsahibi olduğunu bile bile içim ürperir.. Gecelerimi talan eder ayak seslerin… Uykularım.. Uykularımı delik deşik eder kulağımı yakan nefesin… Kırkı devireli bi hayli zaman oldu… Kör gördü, sağır duydu, sohnetini sevdiğim nice emiceler öldü…. Bedbahtlar güldü, komar yaprakları bile soldu… Kırkı devireli çok oldu… Şiir defterim doldu…. Ben ağladım sen güldün, sen güldün ben yazdım ; olan şiire oldu.. Yalan meşru oldu, hatta sahiden daha muteber… Yarın gelecektin, tam 180 yarın oldu… Bakan değişti, müfredat değişti, bir sürü öğretmenin yeri değişti…. Bir tek o devasa problem değişmedi öğreTENim ; Şerif ‘in yüreğine dünya sığar.. Şerif yüreğinin 40:10 u ile bütün ihtiyaçlarını gördüğüne göre, seni sevmeye ne kadar yüreği kaldı… Sahi, ne kadar?

Şerif KORKMAZ