Artık diyemiyorum her ağlıyana ben yanındayım diye çünkü ben kaybolurken o boşlukta kimseye el uzatacağıma inanamıyorum.

Sadece eski beni özlüyorum.

Biraz da yıpranıyorum ve yıpratıyorum kendimi.

Her geçen günle çökertiyorum duygularımı.

Kısaca kalbimi eziyorum ve yavaş yavaş boğuluyorum, en güzelide bunun kimsenin bilmemesi SESSİZCE sadece kendi içinde.