Yılların üstüme sindiği doğru

Değişen şartların değişmez kanunu.

Bedenimden daha yaşlı cümlelerim.

Kalbim yumuşadığından sanırım

Sert düşüşlerim yok artık,

Bir bakışa,

Bir gülüşe, bir elvedaya.

Gülenle gülüyorum,

Gidenle gidiyorum.

Ağlayanlara eşlik edemiyorum

Nedenlerine tebessüm ediyorum.

Kimsenin ne yaptığı, ne söylediği kırmıyor artık beni,

Yaşlanıyorum.

Savaş meydanlarından ganimet değil,

Muhabbet sofrasından mutluluk kırıntıları topluyorum. Dilenmiyorum artık,

Sevgi çalıyorum güzel kadınların güzel kalplerinden,

Tadımlık

Karın tokluğuna seviyorum tüm dünyayı.

Çok azını sevebiliyorum insanların,

Onlar büyüdükden sonra, ben yaşlandıktan az önce. Kendimi bazen sevip, bazen küçümsüyorum.

Ama en çok nefret ettiğim beni yazıyorum.

Kendimi beğenmişliğim bile var

Hatırlıyorum,

Tutunca bir yetimin elini

Ve ya bir serçenin açlığına takılınca aklım,

Bir kedinin sokak ortasındaki cesedinde fazla mesaiye kalınca vicdanım

Ya da hatırlayınca sevdiğime bakan gözlerimi.

Siyaset masalarında oturmuyorum

Fikir birliğine inanmıyorum.

Fikrimi benden çok sevenlerden nefret ediyorum. Konuşanlardan çok susanlar etkiliyor beni.

Ağlayanlara değil acıyı ayakta karşılayanlara yanaşıyorum.

Gözyaşının kutsadığı kalemleri değil,

Kalemin hizasına düşen yaşlarımı önemsiyorum

Bir mürekkep lekesinde fal bakıyorum geçmişe ve geleceğe

Ne kahvenin falına ne de hatrına inanmıyorum.

Ben yaşlandım diyorum,

Babam büyüdün diyor.

Anneme soruyorum sıkı giyin diyor sokakta yağmur🐞®..!