Ruhum aşırı derece de daralıyor,

Sanki biri kalbimi ellerinin arasına almış sıkıp eziyormuş gibi hissediyorum..

Zamanın ve mekanın farkında bile değilim,

Aynadaki yansımama dahil herkese yabancı gözlerle bakıyorum.

İnsanların konuşmaları bana sadece bir uğultudan ibaret geliyor,

İnsanların söylediklerimi anlamadıklarını görüyorum,

Hatta duymadıklarını..

Her geçen gün gözlerinin önünde eridiğimi fark etmemelerini şaşkın bakışlarla izliyorum,

Allah aşkına söyleyin şimdi bana,

Ben yaşıyor muyum?