Canan susmasını ister de ,biz susmazmıyız....susarız elbet...bütün erimişliklerimizi,bütün yanmaktalıklarımızı, kalbin bütün hararetini,gün gelirde lüzum doğar belki diye,öldürmeden bir kenara kaldırıyorum...henüz ölmeyi istemeyecek kadar yaşama sevdalı,sensizliği getirecek yanını asla affetmeyecek kadar küskünüm artık hayata....kalleş yaşanmışlıklar sırtımdan vurdu...VE bütün hislerim sırtımdaydı benim....Hurdaya dönmüş sol yanımın ağırlığını da yanıma alarak..;BEN GİDİYORUM...(aracımıza vuranlar hep sağdan vurduklarından , götüremediler bizi...ne var ki sen , hep soldan vurdun domuzun kızı....)

Şerif Korkmaz