Ve insan değişir

Azalan umutlara inat

yeni tohumlar Eker her gün

Uyandığında aynada baktığı

Yabancı değil

kendisidir yıllar sonra

Değişir insan ve

Bütün karabulutlarını

kaybeder göğün

Yumruğunu sıkınca anlar

Kaderin avuçlarında olduğunu

Ve doyasıya yumruklar

Kırana kadar kabuğunu

İnsan değişir ve

Kalmaz artık hiçbir iz

Geçmişi geçmiş yapan

Kemiğe dayanan izler

kalmaz artık

Ve insan unutur

En yüce acısını

Dayanılmaz sancısını

Bir nice ömür

Mutluluğu bulur

Bir hayat bulur artık

hayatına eş

Gönül hanı burası

Tahtına yerleş

Murat...##