Sevgilim...

Gökkuşağım...

Hayatımın rengi...

Çayımın demi.......

Kırk yılımı talan eden güzel kadın...

Sana dualarımın 'amin'isin demiştim..

Biliyorum ;

Haritayı yamuk dışında hangi geometrik şekjle sokarsak sokalım üst--üste denk gelemiyoruz....ben kırklarelini öpüyorken sen hakkaride demleniyor oluyorsun....

Olsun ; Aşk nedir sorusuna nasıl cevap veriyordu şair ;

Kişinin , düştüğü kör kuyudan asla çıkamayacağını bildiği halde güneşi yeniden göreceğine inancını kaybetmemesidir ;aşk diyordu....

Neredeyse izmir kadar gavur bir hayatın hidayet üzere doğmuş bir tutsağı olarak sesleniyorum sana Gülizar'ım ;

Hangi mübah bahaneyle setrettin de yüreğini , bana müfsid ettin bu aşkı...He ?

Şimdi geçmişsin karşıma ; beni yüreğinden at , kendinden soğut manasında saçmalıklar üretiyorsun....

Bil ve asla unutma sevdiğim kadın ;

Eğer karakterimizde zerre kadar çıkılan yoldan dönmek olsaydı inanki kafamıza sıkar hayat yolundan dönerdik....

Soğanın zambakgillerden olduğunu bilmek bana ne katıyorsa , gitmenin sana katacağı şeyde o kadardır....o yüzden gel , familyasına inmeden soğanı ekmeğimize katık edelim...VE aç susuz yaşayalım aşkımızı.....Hayde.....

Şerif KORKMAZ