"Sana dokunuyorum bu şiirde.

Bütün kinayeleri,lafları,

sana dokunduruyorum.."

Elin,

...tenin,

nefesin..

Dokunduğum her ne varsa,

dokudum,

bir ilmek gibi,

ölümün sırtına..

Düğümlendikçe,

dürüldük.

Tozlu kapaklar altındaki,

yazılmamış sayfalara..

Saçlarından öptüm,

nedensizce..

Biraz kirlendi dudaklarım,olsun.

Ölüm bile kirliyken,

Seni sevmenin bedeli temiz olamazdı zaten..

Dokundum nefesine.

Her temas,

biraz daha solunum yetmezliği oldu..

Ve her gidiş,

bir sol yetmezliği..

Seni yazdım,yorulana kadar..

Kalbine giden yolu,

bulana kadar..

Senin gözünden,

kendim ile baktım Dünya'ya.

Yaşamak güzel..

Ama benimle,

yakından..

*

Ama ben,

Duygu yükleyemedim şiire.

Simgesi sen olmayışından aşkın,

imgesiz bıraktım bakışları..

Ben,

İmgeleri irdeledim yokluğunda.

Yükleyemediğimden duyguları,

tamlayamadım sıfatları.

Bakışları,tavlayamadım..

Ve sen,

arındır ruhumdan gölgeni.

İhtimalsiz bir boyutta,

Bedenimi,

kendinden soyutla..

Ne diyeyim,

bulunmaz it kumaşı gibisin sevgilim,

yok ki eşin,benzerin,

sevebileyim..🐞