
Uzaklarda devrilen bir trenin birbirinden ayrılan vagonları gibi, ruhum ayrılırsa bedenimden yalnızlıktan devrildiğimde, aynada çürük cesedime bakıp küfürler ederim kendime. Özür dilerim üstüm başım pas kir içinde. Biraz terk edilmekten geliyorum, biraz ihanetten. İnsana benzeyemem pek yıllar evvel yıldızlardan düştüğümden..🐞

Comments