Bahar başlarıydı ve hava yağmurluydu...

Buram-buram toprak kokuyordu her yan ,

Toprak sen kokuyordu...

Eridim kokunda ,eğildim...

Alnım toprağı öpüyordu...

Dedim ya , toprak sen kokuyordu.

Hafif hafif esen meltemdi toprağı içime sokan,

İçimdeki kokuydu , topraktı ,

Yani sendin genzimi yakan.

Her güzel şey gibi ,

Baharında ömrü kelebek kadar.

Şimdi ,it titreten ayazdır saçımı yalar...

Güya dışarda mevsim hala bahar.

Yoksun ki , güneş toprağa vursa ne ,

Her yan toprak koksa ne kokmasa ne..

Sendin içime çektiğim , toprak bahane...

Anlayabiliyorum artık bir çok şeyi ,

Sen yoksun , bahar yok ,

Yokluğun dondurmuş güneşi.

Hasreti okadar güzel kaleme almışsın ki

Çizgileri sen gönül sayfamda ,

Usta bir yazardan aşağı kalır yanın yok.

İlmek ilmek işlemişsin , dürmüşsün satırlarımı ,

Yani , söylediğim gibi ;

Anlayabiliyorum artık bir çok şeyi...

Sen kokmayan bir toprak ;

Benim için ancak bir MEZAR YERİ....

Şerif KORKMAZ