Kırmızıya şapka çıkarmış bir fani'sin sen.

Tanrı katında çıplak bir ölümlü..

Seni dökemiyorum satırlara.

Yıllarca zamane duygularıyla gögüs gögüse çarpışmış, yüreği meydanlar da şehit etmiş bir isyancıyım ben,

Yasaklarına külliyen isyan eden dik başlı bir asi.

...Zulmü Tanrı katın da kutsallaştıran gözlerine melul melul bakan melekleri anımsıyorum da !..

Öldükten sonra iyi bakacağız sana diyorlar.

Duygularıma devrim gerçekleştirmek zorunluluğunu fesh edeceklermiş tek taraflı..

Gel de inan !..

Senfonik yalnızlık tıkırtıları geliyordu ya kulaklarıma, her neyse..

Üşüyordu/k ve sarılmalıydık güneşe..

Tanrı'nın ibadetten dip not düşeceği alacalı düşlerin beyaza çalması; derlerdi Öte taraflar da buna..

Kıyamete ramak kala bizi arşa çıkarıp, ayağımızı yer küreden kesecek kanatları olan bir a.ş.k işte..

İsyan eden şeytanın bile tövbe peşinde koşturacağı bir örnek olmalıydık seninle..

İşlenmemiş sayfalarıma, Tanrı'nın kutsal kalemiyle yazacak kadar istiyorum seni..

Kalemi çaldığıma değmeli..

Her secdeye kapandığım da gözlerim seni görmeli, yüreğim sen de senle olmalı..

Yazamıyorum daha fazla,

Çünkü sen ucuz cümlelerim de katledilemeyecek kadar değerlisin Tanrı katın da.🐞