Uçurtmalar salardık çocukken gökyüzüne.

Nasılda süzülürdü uçurtmalar gökyüzünde

Ve büyüdük.

Uçurtmalarımız yok artık.

Güvercinleri salıverdik gökyüzüne.

Bir şiir gibi süzüldüler.

Sanki özgürlüğü yudum yudum içiyorlardı.

Fırından çıkan taze ekmek kokusu gibi güzel,

Sahile vuran azgın dalgalar gibi haşmetli,

Gül yanaklı yavrusunu emziren

Melek yüzlü anne gibi şefkatli olan

Özgürlüğün tadını çıkarıyorlardı...