Dilde dermansız kelimeler,

Şifa ararken durdu kapında

Sevdi verdiğin ümidi

Çare çaresizlikteydi

Çare çareyi ümit edenlerdeydi

Gördüler

Gözlerinde Şafak atan bir güneş

Gördüler umutsuzluk masaldır bu dünyada

İçinde sen yaşadıkça

Yer yok hüsrana

Ne kadar acı

Ne keder

Ne büyük elemdir ki bu

Senin olduğun dünyada

Umutsuzluğu ev sahibi yapmışlar

Aldanan kalpler sevgiden yoksun

Oysa sevgisiz kurak gönüllerin

Birtek çaresi sen

Ekilen umut fidanı aşk

Can suyu sen

Çarem

Çaresizliğim

Suyum

Aşım

Sen

Ümitle ektiğim sevgi fidanı

Gölgesinde oturduğum salkım söğüt sen

Bir bil sen.