Fotoğrafın sizi geçmişe götürmek gibi sihirli bir yanı var. Çektiğim kareler arasında beni en çok etkileyenden biri de bu. O anı çok net anımsıyorum. Terkedilmiş bir türbe de harabeye dönmüş duvarlar içindeydim. Yer de rengi solmuş kırmızı bir seccadeden başka bir şey yoktu. İçimi bir hüzün kaplamıştı. Hayatımın zor evlerinden biriydi. Sonra arkamı döndügüm de açık kapıdan sözülen ışığın ruhuma dokunuşunu anımsıyorum. Bir ayetin sıcaklığı tüm benliğimi sarmıştı; " EN ZOR ZAMANDA BİLE, KESİNLİKLE ÜMİTSİZLİĞE KAPILMA...

(Tevbe Sûresi 40. Âyet) "

Ümitleriniz daim olsun 🙂

İlyas Bey Külliyesi ( 3 ) - Didim