Seni düşünmek;

Sarılmak hayaline

Dokunduğunu hissetmekti çocukluğuma....

Kaybettiklerimi hatırlarken

Hayatın görünmez çizgilerinde,

Gülümsemeyi

Yeniden keşfetmek gibiydi...

Seni düşünmek;

Çölün ortasında açan

Yapayalnız bir çiçek gibi

Beklemekti sahipsiz bir yağmuru...

Seni düşünmek;

Buz tutmuş tenimle

Sarılmak gibiydi güneşe...

Seni düşünmek umuttu,

Masumiyetti...

Seni düşünmek;

Belki de varlığımın

Her bir zerresiydi...

Murat Karpat