Öyle doldu ki içim...

Cebimde,

Gülüşüne emanet taşıdığım kelimeler,

Geçmişimde hüzne dokunmuş hayaller...

Sanki hiç yaşanmamış bir hayat,

İçimde kalan kimsesiz ümitler...

Kaç vakit geçse de üzerinden,

Her seni hatırladığımda

Heyecanlanan bir çocuk...

Ve bir ihtiyar adam,

İsmini dualarından bırakmayan...

Eski bir sokağın köşesinde

Ağlayan bir çocuk...

Yalnızlığın,

En bakire zamanlarına bırakılan

Üç beş kadeh içki...

Biraz küfür

Biraz da hiç söylenememiş hasretler...

Öyle dolu ki içim,

Öyle yorgunum ki...

Murat Karpat