Usul Usul akıyordu sonbaharın renklendirdiği yollar.
Gideceğim yollar tükendikçe,
Ardımda bıraka bıraka gidiyordum kendimi.
Git gel yeni patika yollar inşa ederdim yokluğunda, bir adım ötesi uçurum kenarlarına.
Her adım biraz daha perçinlerken yokluğunu, tarçın rengi gözlerin düşerdi payıma.
Bir zamanlar halen umudum varken çocukluktan kalma kumbaramda, yeşile boyardım yolları, sonbahara inat.
Bakma sonbaharları çok severim, ama içinde son geçen cümlelere alışamadım işte bin türlü…
Yorumlar