Bazılarına yaz ayı yakışırdı, bazılarına ise kış…

Muhakkak ki,

O’na en çok Sonbahar yakışırdı.

Sonbaharın bütün renklerini göz bebeğinde haps etmişti sanki.

Bir bakışı vardı, inanır mısınız ?

Yeşillenirdi dalından dökülmüşler, uçurum kenarında solan papatyalar…

Sevmek kavuşmaktan öte hasretti, özlemdi.

Öyle diyordu şairler, şarkılar, bilhassa yediveren güller…

’'Bir ben var, benden içeri.’’ demişti ya Yunus Emre…

Varmış içimde bir başka ben.

Bilmezdim, cahildim.