Namazalar gibi vakti olsa, seni özlemenin.

Alırız abdestimizi,

Yalandan yağmurlu İstanbul gecelerinde, özleriz adam gibi.

Sen yoktun o zamanlar,

Çocukluğumda en çok yağmuru severdim ben.

Ne zaman bir dert gelse bana;

Yağmura koşar, dinler, dokunur

Ve topraktan kalkan o kokuyu koklardım

Ateşim sönerdi.

Sonra gözlerini gördüm, yandım.

Ve ilk kez sönmedim.

Ben yağmurdan daha fazla, bi seni sevebildim...