Sessizliğim, güvercin ucurmuyor .

Sahiplenemiyorum kapıldığım yeri.

Arkasında biri yürüyor hissine kapılan,

Baktığında beni görmüyor.

Ben de öyleyim,

Üzerime gizlenmiş biri var sanki.

Bu ağırlık benim değil.

Göğüs kafesimde bir kuş çırpınıp durmuyor.

Bu kalp sanki beni yaşatmak icin değil.

Belki de halkıydılar,

Kefene de fazla sarsılmışım.

Bana göre değil gitmek,

Aklım geride kalıyor hep.

Borç, ödenecek gibi degil...