Insanın herşeyi konuşabildiği biri varsa hayata karşı 3-0 öndedir. Lükstür. Ayrıcalıktır biriyle her konuyu konuşabilmek.

Bi gün anatomi üzerine konusuyorduk. Bak dedim bunlar seni beklerken ağaran saçlarım, bak burası pek bi özelliği olmayan kahverengi gözlerim, hemen altında pek düzgün olmayan çene yapimi çevreleyen sakallarım. Sonra sormaya başladı iç organlarımı. Bak burası boş burada bağış yaptığım böbreğim vardi dedim. Bi ara " burası da kalbin o zaman " dedi. Kızdım. Dur sadece kalp değil orası. Orası eskiden güneşli pazar sabahıydı, orası istediğin saatte ise gitme sevindiydi, orası patates kızartması, orası yeni adım atan çocuk sevinci, ana baba heyecanı idi.

Ya sonra.?

Işte sonra sen geldin, orası sabahtan akşama kadar yağan yağmur oldu, kasvetli hava oldu, nikâh masasında kalakalmislik, düzensiz cümleler, sikilmis bi hayat oldu. Sonra sen geldin orada seri cinayetler işlendi, sen geldin kıyamet oldu, sen geldin cinnet, fikir ayrılığı oldu. Sen geldin kısa kollu tshirt 'le sibiryaya sürgün edildi. Sen geldin geldin darbe oldu, despot bi lider yönetti bütün hücreleri, vandalizm kazandı.

Şimdi buraya sadece kalp demek doğru mu.. ?Sustu

Üzülme sakın dedim,beni bilirsin pek düzenli değilimdir severim karmakarisikligi.

Hoş geldin..