Unutmuştum her şeyi, hatırlamayacak kadar unutmuştum. Sonra bir gün seni son gördüğüm yerde o sahne canlandı gözümde.

Kendine iyi bak..

Yokluğunda;

Yeni yerler keşfettim. Başka şehirlere gittim. Yeni insanlarla tanıştım. Tabi sayısız kez merhabalar yerini elvedalara bıraktı.

Saçımı kestirdim bir kaç kez.

Yeni elbiseler aldım. Sen hiç birini görmedin. Eski kıyafetlerin çoktan toz bezi oldu. Bir öğretmenin evlilik teklifini reddettim.

Sen çoğalırken ben azaldım. Bu da benim tercihim.

Karanlık korkumu yenemedim ama sigarayı bıraktım.

Yeni kitaplar aldım bir de, arasında gül yaprakları kuruttum. Edebiyat adına iyi gelişmeler bunlar, belki de benim adıma, bilemedim.

Yağmurda ıslandım, güneşli sabahlara uyandım, bayramda yine ilk dedemi ziyarete gittim. Zamansız çok insanı kaybettim.. Sokak hayvanlarını sevdim. Evsiz kalmış, çaresiz bir canlının halini evsiz kalan anlarmış.

Geç anladım.

Yaşlandım biraz daha.

Anlatılacak hikayeler biriktirdim. Sen hiç birini dinlemedin.

Bir kaç saksı çiçeği aldım. Çiçek açışını izledim baharda. Kışın yaprak döküşünü.. Sularken dertleştiğim de oldu.

Hem hangi yara hemencecik iyileşir ki?

Aynı anda hem mutlu hemde mutsuz olduğum günlerim oldu. Bunu nasıl başardım inan bende bilmiyorum. Sanırım direnmeyi bıraktım artık. Yada çoktan kabullendim..