Bugün bir çocuğun olduğunu düşün..

gözleri ışıl ışıl, yanakları elma gibi..minik ellerini öpmek isteyeceğin, kokusunu içine çekip anneciğim-babacığım demesini bekleyeceğin o çocuğunu düşün. bugün o çocuğun cidden senin olduğunu ve yarın öleceğini, sensiz kalacağını düşün. sana her şeyini paylaşmak isteyip: beraber sevinmek, beraber ağlamak ve çokça senin şefkatine sarılmak isteyecek o çocuğunu düşün. bu kadar düşündüğün yeter bence: hayat onu harcamayacak sen gibi. dahadan daha fazla güçlü olacak. -bilirsin işte birileri güçlü kalmazsa, yol olmazsa yolcu olmaz.ki.

şimdi bu çocuğun senin sevgilin olduğunu düşün. her şeyini seninle paylaşmak isteyip..anne-baba şefkati, sevgisi ve çokça aile güveni isteyecek..bir sevgilin olduğunu düşün. - kim istemez ki ? küçücük yüreğiyle hayata dört elle sarılan sevgiyi..- şimdi onu üzecek misin yoksa dört ellini vermeyecek misin ? - çok değil..ya ‘’sevgili olmadan önce anne-baba olabilir miyim’’ diye düşündüysen zaten sen en güzel sevgilisindir..