

Katiliyim farkındayım..
üstünü örttüğüm sahip çıkamadığım
her hayâlin...
Kurbanıyım biliyorum..
yaşamak zorunda kaldığım dahil olmadığım
her gerçeğin. ..!!

Peki ya umutlarımızı öldürenler...
onlarda
Katil sayılacaklar mı ?..

Biliyorum,
bir gün dayanamayacak küçük kalbim.
Arkamı dönüp güvendiğim ve inandığım her şeye veda edeceğim..!




"Bütün dünyaya savaş açıp, bir insana, hatta kendime bile, yenilmekti benimkisi.."

"Eşe dosta mutlu görün. Yansın için, boşver."

"Bakmayı bilen, kaktüse çiçek açtırıyor."

O dudaklarına değen sigara ne kadar sakin,
Ben olsam tutuşurdum..


Kurtulmaya gelmedik dünyaya. Daha da saplanmak için buradayız. Dibine kadar. Onun için çürüyor bedenlerimiz ölünce.







“İç yanması” diye bir şey var! Mecaz değil o. . .!!

Çocuklarınızı sakın, dünyada mutlaka iyiler kazanır diye büyütmeyin. Onlara deyin ki ' Dünyada hep kötüler, arsızlar, çığırtkanlar ve ikiyüzlüler kazanır. Ama sen onursuz bir kazancın onurlu bir kaybedişe asla ulaşamayacağını bil ve hep iyi kal.

İşleyebileceginiz en büyük günah, başkasından nefret etmek değil, ona kayıtsız kalmaktır. İnsanlık dışı olmanın özü nefret değil kayıtsızlıktır.


Merhem değilseniz, insanların yaralarından uzak durun...

Eski kafalı insanım ben.
Çiçek alacaksan saksı çiçeği al.
Yolunmuş çiçeklerin âhına bulaştırma beni...

Düşündüğün gibi kalmayanlar, tesadüflere yüklediğin anlamlar, ihtimallerin sadece ihtimal kaldığı zamanlar. Bunlar insanı yoran şeyler.


Bir müddet sonra kendine yazık ettiğini anlıyorsun. İnsanları memnun etme adına kendinden çaldığın zaman, boyunu aşacak dereceye geliyor. Düşünmekten kusacak dereceye geldiğin anlar bir delinin en sakin kalmış saatleri gibi. Değmiyorlar biliyorsun, fakat yine çabalıyorsun.

Bizi Dostun Kahpeliği Yıkar Gerisi Şehir Manzarası .


Öyle sustum ki, artık söz konusu bile değilsin...

Saplanan Tüm İhanetler Arkamızdan El Sallar 🌹

Uçmayı Öğrenmeden Göçmeye Mecbur Kalmış Bir Kuş Gibi Kalbimiz 🌹

Keşke tanıdık parmak izleri olmasaydı sırtımızdaki bıçakların, sapında.........

Sanki bir denizin ortasında boğuluyorum ve birileri sürekli elimden tutup, bana bir kaç saniye nefes aldırdıktan sonra elimi bırakıyor.
Ama katiyen kurtarmıyorlar.
Ama katiyen kurtarmıyorlar.

Hayatımın büyük bir bölümü insanlardan nefret etmekle geçti şimdi ise onlara karşı hiçbir şey hissetmiyorum.


Kırdınız beni ulan!
Öyle saç tellerimden, tırnaklarımdan değil, yüreğimden kırdınız.
Kuştum ben
Kanadımdan değil,
Gökyüzümden kırdınız..

