Sen , en çok yağmur tanelerine benziyordun.
Yağınca bi kıyamet oluyordun ;
Güneşi gördüğünde beni yalnız koyuyordun ?
Sen en çok yağmur tanelerine benziyordun...
VE bana , dünyayı karartsalarda bulutları sevdiriyordun.
Uzaktılar bana , lakin ; her birisi SEN taşıyordu dünyama...
Bazen çok soğuk olduğun oluyordu,hatta donuyordun.
Karakış yağdırıyordun dünyama ,ama olsun ;
Yinede yağıyordun yüreğime işte , VE yağdığın yerin ,
Katran olduğu kadar beyazdın...
Ap-aktın , sen en çok yağmur tanelerine benziyordun...
Bolluktun , berekettin , rahmettğin ; ama gittin
Eğer güneş baharın adıysa , ben boranı özledim ,
Tipiyi , fırtınayı , ıslanmayı özledim,
Hele ki bir ıhlamur ağacının gölgesinde
Ayazda kalmış it misali titremeyi nasıl özledim.
En çok yağmuru özledim, VE sen ,
En çok yağmur tanelerine benziyordun...
Senden önce dingindim , alabildiğince mutedildi yüreğim.
Sonra bir fırtına koptu...yenildim , gücüm yoktu..
Kırdı geçirdi , her bir ynımı bir mahzene soktu.
Yağmur damlalarının yekünüydü fırtına ,
VE fırtınadan şikayet eden yoktu...
Şimdi her yer günlük-güneşlik
Yağmuryağmıyor artık...
Saçlarım öpmüyor ensemi yağmur taneleriyle.
VE yüzüm okşanmıyor artık yağmurun elleriyle...
Kahrolası güneş , içime DAĞ gibi yağmur özlemi soktu...
Vay beee...Meğer benim fırtınaya özlemim ne çoktu...
Şerif Korkmaz
Comments
Sinan
👍
Şerif
Sen , en çok yağmur tanelerine benziyordun. Yağınca bi kıyamet oluyordun ; Güneşi gördüğünde beni yalnız koyuyordun ? Sen en çok yağmur tanelerine benziyordun... VE bana , dünyayı karartsalarda bulutları sevdiriyordun. Uzaktılar bana , lakin ; her birisi SEN taşıyordu dünyama... Bazen çok soğuk olduğun oluyordu,hatta donuyordun. Karakış yağdırıyordun dünyama ,ama olsun ; Yinede yağıyordun yüreğime işte , VE yağdığın yerin , Katran olduğu kadar beyazdın... Ap-aktın , sen en çok yağmur tanelerine benziyordun... Bolluktun , berekettin , rahmettğin ; ama gittin Eğer güneş baharın adıysa , ben boranı özledim , Tipiyi , fırtınayı , ıslanmayı özledim, Hele ki bir ıhlamur ağacının gölgesinde Ayazda kalmış it misali titremeyi nasıl özledim. En çok yağmuru özledim, VE sen , En çok yağmur tanelerine benziyordun... Senden önce dingindim , alabildiğince mutedildi yüreğim. Sonra bir fırtına koptu...yenildim , gücüm yoktu.. Kırdı geçirdi , her bir ynımı bir mahzene soktu. Yağmur damlalarının yekünüydü fırtına , VE fırtınadan şikayet eden yoktu... Şimdi her yer günlük-güneşlik Yağmuryağmıyor artık... Saçlarım öpmüyor ensemi yağmur taneleriyle. VE yüzüm okşanmıyor artık yağmurun elleriyle... Kahrolası güneş , içime DAĞ gibi yağmur özlemi soktu... Vay beee...Meğer benim fırtınaya özlemim ne çoktu... Şerif Korkmaz
Şerif
aaaah sevgili, Ankara gibi kurak bıraktığına mı yanayım yüreğimi, yoksa izmir gibi gavur ettiğine mi? Öznelerini çaldığına mı cümlelerimin, yoksa süslü bir karanlığın dehlizlerine gittiğine mi? Şerif Korkmaz
Şerif
Acımadan acıtma beni eeeey sevgili, acımadan acıtma beni... Bil ki ancak bu hal üzere gösterebilirsin merhametini. Şerif Korkmaz