Yerküre kayıyor ayaklarımın altından sanki..kurak iklimler gibi çölleşiyorum sen gidince...yürek öyle bir yanıyor ki , nil nehri içimden geçse etnanın ateşi fışkırıyor yüreğimden...bayram yollarına dönüyor yüreğim sen gidince , kaza ,enkaz ,ölen ölene içimde...öyle gavur ölüsü gibi oluyor ruhum ; Mekke de evim olsa nafile..Sen gidince sanki herkes gitmiş gibi oluyor ; bomboş bir Dünya , kendimi Adem gibi hissediyorum sen gidince...artık ısır şu elmayı da düş dünyama...nefes alamıyorum sen gidince ; HAYDEEEE..

Şerif Korkmaz