Beklerim be kadın...

Yağmurun dinmesini, karanlığın çökmesini, ışıkların yanmasını beklerim sonra tekrar sönmesini.

Sigaramın bitmesini...

Gelmeni beklerim, gelsen gülmeni, --Ama yani kusura bakma da öyle güzel gülünmez, insanın göz kapaklarına öyle bir anda yerleşilmez.-- Beklerim be kadın...

Sıcacık çay bardağını iki avucunun içine alıp uzaklara dalmanı beklerim, yudumladıktan sonra ağzından çıkacak olan dumanın dağılışını beklerim, sonra kayboluşunu... Bir hayat sığdırırım oraya.

Gözlerini kırpmanı beklerim, sonra açılışını,

--Ama yani kusura bakma da, o hareketin, günün doğuşundan başka bir şeyle tasvir edilemez, her kırpıştığında gözlerin, yeniden doğar gün...--

Öyle işte, beklerim ben be kadın.

Göz kırpmadan, nefes almadan...

Ben beklerim de,

Desi var işte!

Neyse bende gözlerimi kaparım, orada bağlaca yer yok...