Başladığım yere geri döndüm az önce. Öznesi olduğun cümleleri doldurup da bavula, hiç gelmemiş bir treni yolcu ettim yüreğimden. Çekildim içimin en kuytu yerine şimdi, yanıbaşımda yalnızlığım, senden sonra kalan sessizliği dinliyorum. ben içimin solunda oturuyorum sağ yanım boşlukta... sen benim sol yanımdasın adın yoklukta... soruyorum şimdi sana; en çok hangi yanda acır canın, gidende mi, kalanda mı? hangi tarafta kalır en çok adın, susanda mı, soranda mı? peki hangisinde daha çok varsın yürekte mi, akılda mı? giden gider. sen hep geride kalan mısın, yoksa koca bir yalan mı? aşk... adın bende, izin yüreğimde. yokluyorum da şimdi aklımın takvimini senden yana hep devrik zamanlar kalmış belleğimde. sözlüklerde bile bir karşılığın var oysa bir tek onun dilinde olamadı. bir tek onun yüreğinde yok.