Arkadaş dediğin 4 işlem gibi olmalı; sevinci çarpmalı üzüntüyü bölmeli geçmişi çıkarmalı yarını toplamalı.. Her an yanında olmalı, paylaşmalı herşeyini yani herşeyini derken gerçekten herşeyini sırrını , düşüncesini , sinirini ve daha birçok şeyi. onun gerçek arkadaşın olduğunu onunla geçirdiğin her an her saniye en mutlu zamanınızsa o zaman anlarsınız. Bugün mutluluktan bahsetmek istiyorum sana. Mutluluk nedir bilir misin dostum? Kime sual etsen mutluluğu, farklı cevaplar alırsın. Geçenlerde sordum mutluluk nedir diye, adımsız bir yürüyüş dedi bir arkadaşım. O halde ben mutlu olamam ki, ben adım atmadan yürüyemem. Oturdum düşündüm sonra mutluluk nedir diye. Bana göre mutluluk, insanın gülüşüdür dostum. Hemen yüzünü asma, mutluluk bu kadar basit mi diye. Yalandan gülümsemeler de mutluluk mu oluyor o halde diye sorma. Sorma, çünkü dostun kalbi, insanın gülüşüdür dostum. Senin kalbin, benim gülüşümdür, mutluluğumdur. Sen dostum, iyi oldukça, yüreğin denizin masmavi ve dingin sularına o beyaz yelkenli ile yelken açtıkça gülüşüm artıyor. Ne zaman ki yüreğin, fırtınalara yakalanmakta, gülüşüm hazan çiçeği gibi sararıp soluyor. Sen üzgün olduğunda, yüreğime karlar yağıyor. Evet, kar güzeldir ama yüreğe düşmedikçe. O zaman kış çöreklenir yüreğime tüm fırtına ve şiddeti ile. Ne zaman sen iyi olursun, gelir konar yüreğime yaz mevsimi. Tüm bereketi ile yayılır etrafıma. Benim mevsimlerimde aylar yok dostum. Benim mevsimlerim, dostun yüreğinde. Bir insanın hayatına kaç mevsim sığar ki en fazla? Bir ömür kaç mevsimliktir? Ama dostlarla ömre sığacak mevsimler ziyadeleşmekte. Baharlara ayrı tatlar katıyor dostun varlığı. Kışlar dahi en güzel şekillerine bürünüyor dostun dokunuşuyla. İnsanın yüreğinde mevsimler açan dostluklar ne kadar da kıymetlidir değil mi? Dostluk bağımda açan gül… Kocaman bir sessizlik çoğu zaman yaşamlarımız. Çoğu zaman kimse birbirinin sesini bile duymaz. Yanımızda dediklerimiz kimi zaman çok uzaklarımızdadır. Ama dostun yüreği, bırakmaz insanı.