Nasıl desem, hani bir şeye çok üzülürde gece uyuyamazsın ya; işte senin gittiğin günden beridir öyleyim ben. Aklına hep o takılır, başka bir şey düşünemezsin ya; beni terk ettiğin günden beridir sadece seni düşünüyorum ben.

Hiç aklımdan çıkmıyorsun, bir türlü unutamıyorum seni. Hep o yürüdüğümüz sokak var ya, bugün yine oraya gittim. Ara sıra gidiyorum, eski anılarımızı canlandırıyorum gözüm de. Bazen seni aradığımı farkediyorum. Oralardamısın diye etrafa bakıyorum. Merak ediyorum, hiç aklına geliyormuyum diye; ya da unuttun mu beni. Geceleri rahat uyuyabiliyormusun ya da bir an bile olsa, ben düşüyormuyum hayaline. Hiç görmüyorum seni, hiç rastlamıyorum sana. Uzun uzun yürüyorum oralar da, bazen bütün gün kalıyorum. Sen varmışsın gibi, oturup bir şeyler içiyorum seninle. Bazen sohbet bile ediyorum, aşkımı anlatıyorum sana; yüreğimi döküyorum. Seni ne kadar sevdiğimden, ikimiz için kurduğum hayallerimden bahsediyorum. Gülümsüyorsun, içim ısınıyor. Eline uzanıyorum, tutuyum, bir daha hiç bırakmıyım diyorum; orada olmadığını farkediyorum. İçim acıyor, kalbim ağrıyor. Akşam oluyor ve ben anılarımı da alıp, ayrılırken bana sarıldığın yere yürüyorum. Sana hayalimde de olsa, sarılabilmek için.