Gene muazam derecede sıkkındı canı...çatıktı kaşları...oltasına takılmış bütün mezgitleri, muhtarın kör tekir'ine kaptırmış gibi bir hali vardı...bedeniyle orantısız yüreği sızlıyordu...öyle ya ; o yüreği o bedene nasıl hapsedebiliyordu ki... Utangaç bir ergen gibi saçlarını yana yatırmaya çalışırken fısıldar gibi oldu ; "AŞK ; GİDENİ SEVEBİLMEKTİR" Şerif KORKMAZ