Comments

• 

  9 year(s) ago

  Şerif

  Hikayenin bundan sonrası oldukça acıklı anacım... Ne sen toprağını yor dinlemek için , Nede ben zavallı beynimi , anlatmak için kurşuna dizeyim... Gitti velhasıl anacım , gitti... Sıradanmıydı bilmiyorum ama , fırtınamsı yağmurlu bir sabahtı. getirdikleri vardı beraberinde , öyle bomboştu... Gitti... En son Selim amcaların köşeyi dönerken gördüm , Yalın ayaktı , sırılsıklam etekleri vardı avucunda. Bir atlıdan kaçar telaşı hakimdi yüzüne , Lanet olsun dercesine salladı elini , VE Gitti........... Sana verilmiş sözüm vardı anne ; Huzurlarıma da hüzünlerime de şahit olacaktın. Üzgünüm anne ; Devlet malını zimmete geçirip işinden kovulmuş , Yüzsüz bir memur kepazeliğinde geldim sana . Hiç bir huzuruma şahit kılamadım seni. Cennetliksin biliyorum ; ama ben , Cehennem azabı yaşattım toprağına. Sen , fidanım dedin , gülüm dedin ama ben , Bir kara çalı gibi geldim kucağına.. Bari sen....bari sen bir ufak şefkat göster bu yavrucuğuna...... Şerif KORKMAZ