hadi gel....insanlığımızdan çıkalım dedi insanlığım... yazık , ömrümü yemiş yıllar , yaşarken kendimi insanım sandığım... kalbimi acıtanda o , içimi yakanda... kuytulara göç etmiş , yaşarken bulamadığım insanlığım... ...haklıydın belkide , benliği firarda olana sırtını döndün... EYVALLAH...hiç değilse beni giderken.. BAL PETEĞİ GÖZLERİNDE GÖNDÜN.... Sen tutkunusun yeşilin , bense mavinin... okadar maviye çalıyor ki yeşilin , gitmiş olsanda ; müdaviminim senin... Sen tutkunusun yeşilin , bense mavinin... tadına bakmakla meşkülüm şimdi beni gömdüğün o mezar yerinin.... Şerif KORKMAZ