Rüzgar vuruyor cama kurşun gibi Delipte geçse odaya... Uçursa çarşafları,yorganı,yastığı Alsa götürse beni.... Uyunmayan gecelere savursa ve bıraksa yapayalnız kuytunun dibine. Kimse yok,kimseye hesap yok,sevgi yok,aşk yok,para yok ,pul yok.... Yokların bilinmez memleketinde ben. Gözü açılmamış Sığırcık yavrusu gibi yalnız. Ana yok,baba yok,din yok,iman yok,ağlamaya ,sevinmeye,üzülmeye, sevmeye,sevilmeye zaman yok. Zamansızlıkların ülkesi. Huzur çok.... Bunların hiçbiri yok ama huzur çok. İçinde yaşadıklarımızın getirdiği mutluluklardan doğan huzursuzluklar gerçeği. Aşk,sevgi,çoluk,çocuk,ana,baba,din,iman, para,pul,iş,güç..... Bilmesek bilirmiyiz huzursuzluğu. Alsa götürse beni rüzgar bilinmeyenlerin kuytusuna Huzurun tam ortasına...... Bilmesek özlemeyiz nasılsa.... Murat Zafer ARSLAN