Bu sabah ,bu sabah Haliç'in kenarinda Ayni masa,ayni cay ,ayni garson. Bir sen eksik bu sabah. Seni kiskandigim kedi,masaya gül bırakan çiçekçi,size de çıkabilir diyen biletçi hepsi aynı bu sabah. Simit attigimiz martilar ,kıyıya vuran dalgalar,sirenleri çalan vapurlar hep aynı bu sabah. Sabah bile aynı sabah sanki. Ama hepsi,hepsi tatsız tuzsuz bu sabah. Anladım ben İstanbul u sevmiyormusum. seni sevdiğimden ötürü seviyormusum İstanbul u özlüyormusum senin yokluklarinda. Ben gelmedim buraya. Baktım oturmuşum haberim yok bu sabah Gözümde iki damla yaş kimse görmeden silmeliyim. Erkek adam ağlamaz. kendime gelmeliyim. Nahhhh ağlamaz bırak ağlamayı kanar anasını satayım. Sen olsan yine bu sabah ben adamlığı da atayım. Yok ,yok bı bok yokmuş İstanbul'da. Deniz,martı,vapur,sen olmadan hepsi boş hepsi madur. İstanbul çirkinmiş sen olmadan gözümde iki damla yaş ne adamlık kaldı ne gurur. Erkek adam ağlamaz Kendime gelmeliyim. Belki de sen olmayınca İstanbul'dan gitmeliyim. MZA