Dolabı açtım az önce. Elbise dolabını. Uzun zamandır giymediğim ceket. Giydim. İç cebinde bir peçete. Unutulmuş giyildiği son günden beri. Üstünde bir telefon. Arasam sen çıkacaksın. Ya da değişti kimbilir. Yüzümde hafif bir tebessüm. Nasıl telaşlı bir sevinç ve ne manyak bir heyecan O gece yaşanan. Sonrasında sana verdiğim hayatımın yüzde beşi ve senden aldığım eşi. Camdan baktım dışarı. Sigaramdan bir nefes. Tenimde hissettim güneşi. Unutulmuş peçete cebimde. Şimdi elimde. Buruşturdum ....attım dışarı. Geçmişi attığım gibi benden. Son bir hatıraydı belki. Son bir kalan. Ama çok oldu gideli senden. Aşkımızı anlatırken bahsederdik Aslı ile Kerem'den. Şimdi unutmuşum bile en son öptüm nerenden... Anladım ki her şey yalan Her şey boş. Kimse seviyor diye ölmüyor veremden... Murat Zafer ARSLAN