bil sevgili....bil ve sakın ahir ömründe unutma...istiridye kabuğu açmak gibi bir şeydi , sol göğsünün altındaki hazineye erişmek....öylesine beceri , öylesine zerafet , öylesine estetik gerektiriyordu...VE sevdaya bütün yönleriyle şamil hale gelmiş bi yürek iktiza ederdi oraya erişmek...tavşanı vuramadık...bunun içindir ki göğüs kılları gömleğini delmiş bi berduş gibi kahkaha atmakta hayat karşımızda...vuramadı kiiii , vuramadıkiiii...tamam duvardan düşeceğiz , bu kesin...bu kesin de ; bari şadırvanın avlusuna devrilsek....ııııy , ya lünaparka düşersek....hem zaten tavşanıda vuramadık.... Şerif Korkmaz