sıradan bir gece ne gökte dolunay var bakacak ne de kayan bir yıldız dilek tutacak yalnızlık kemiklerime kadar işlemiş havanın buzu gibi. Bir duble rakı elimde bir de sarmasını zor becerdigim cigaram. Balkonun dibinde havlayan bir kaç köpek karanligin sessizliğini bolupte tekbasinaligimi paylaşan. Saatler oldu içmeye başlayalı kendimle. Esnemekten yirtilacak agzim neredeyse ama yıllara meydan okuyan gozkapaklarim uykuyami direnemeyecek sanki. Ne ezanlar duydu bu kulaklar gun doğumuna kadar bekleyip. Belki bir ses, geceden bir ses ,usulca bir ses vurur balkonun parmakliklarina al beni içeri diye. Gelir oturur yanıma bir duble de ona kadeh tokusturacak bir ses işte. Bekle dedi ümit, bu gece bitse de diğerleri gelir elbette. Siyah çöktü ustume sabirdan Kalkmalı ,kalkmalı ve yatmali artık ümide inat ağırdan. Murat Zafer ARSLAN