E s r i t e n i mYusuf Varol

Geceye serpilmiş okunmaz sözcük dizimleri

belleğimde dolaşan adımlarıyla akan zaman, 

dökemediğim her yazıt kanımı kurutuyor…

Eski zamanların boz gürültüsü doluyor kulaklarıma

gözlerine bakamıyorum

seni sığdıramadım ömrüme

yitirilmiş mevsimleri yutkunarak anıyorum

Geçiş,gecikiş

nefesimi imleyenlerim.

Şimdiye yüklenen kefaret renkli adımlarım 

Hangi zamanın geç kalanıydı 

Zamanı var mıydı

Zamanım…

özlemi iç etmenin lal ruhunu yaşıyorum 

Güz mevsimi dahil akşamlar benim arta kalanlarımdı

Sokakların sessiz adımlanışlarına gece, bana da sensizlikler düşerdi; 

Gecesizliğim….

Seni büyüten sözcükler yeşeriyor dilimde 

ölmezliğin o tılsımlı öpüşü dudaklarımı kemiriyor

Kendimin kanayanıyım

Kanayanım…

Ahh! ... ölümsü kokusu geçmişe düşmenin 

acına sancıyacağım…

Onanmaz bir deşiktir tenime sızan bu tatlı ölüş

Kıvranan bakışlarıma dek uzayan 

O ebedi kangren; 

sensizliğim.

Senin o siyah gülüşünle boşaltacağım damarlarımı

ve seni zerk edeceğim kendime 

rengine,gözlerine özlemim

renginden aşk damıtıyorum kendime.