• Vahip

    Artık gidiyorum senden

    Erişemediğim değilsin

    Senin erişemediğinim ben

    Yürek yakan yalvarışlarım sona erdi

    Sona erdi gönlümdeki saltanatın

    Hançer hançer saplanan sözlerini

    Söküp attım bir bir

    Bak ağlamıyor gözlerim

    Suskunluğum çaresizliğimden değil artık

    Unutmuşluğumdan gülümseyişim

    Hani her fırsatta sevgimi anlatırdım ya! ...

    Cevapsız kalırdı tüm seslenişlerim...

    Bilir misin nasıl incinirdim?

    Tutmazdı elim ayağım

    Renkleri bile görmezdi gözlerim

    Sildim kara yüreğini tüm çirkinlikleriyle

    Ki; kara bir örümcek gibi çöreklenmiştin

    Şimdi karanlıklardasın söküp atılmışlığınla

    Hadi ulaş ulaşabilirsen...

    Yasaklardasın...günahlardasın...öldün...

    Hiç yaşanmamışlıklarıma gömdüm...

    Ben kır çiçeğiyim, kar çiçeğiyim

    Solduğu yerden yeniden filizlenen...

    Unutma! ...'solgun baharlar'

    Mevsimi gelince yeşerirler yeniden...

    Ölülerse dirilmezler...çıkamazlar asla

    Gömüldükleri yerden...

    Hiçliğinle yok olmuşluğunla tükenmişliğinle

    Elveda...

    Ben asla erişemeyeceğinim.

    Şimdi gülümsüyorum unutulmuşluğunla...

    Küllerinden doğdu bu yürek

    Merhaba hayat...merhaba yeniden yaşamaya.