Yüreğim rehin hiç tanımadığım, bilmediğim ellerde. Bu muydu sevginin karşılığı? Kurtulmak için çok uğraştım. Ama kırmakla bitiremediğim pırangalarla zincirlere vurmuşlar beni. Şimdi yabancı olduğum, neresi olduğunu bilmediğim, ucunu bucağını göremediğim zulmünün zindanında ömür çürütüyorum. Bir ölmedim, o kadar. Tanıdığımı sandığım insanlarda yabancı geliyor bana. Annem babam bile sanki bir ateş parçasıymışcasına. Dokunsam sanki küle dönecekmişim gibi. Bağrımın en ücra köşesinde daha dün gibi yanarsın. Kalmadı sabrım artık sevdana. Tükendi gururum yeter artık. Her defasında herşeyimi ayaklar altına sererek per perişan geldim kapına. Aklımda kalan kapkaranlık sözcükler. Sanki hiç hatır yokmuşcasına sarf edilen sözcükler. Sarf edilen sözcükler şikayetçi, dokunuşlar şikayetçi, dil şikayetçi. Biz ne yaptık kendimize böyle.

(Tolgahan Akkoyunlu )