İnsanı kamil olma..

Bir röportajında “yaş ilerledikçe aşkı algılamakta da bir fark oluyor mu?” Sorusuna şu şekilde cevap verip yalnızlığı bir nebze aydınlatmış şair ve yazar Murathan Mungan.

“E haliyle. Şimdi karşıma çıkacak biriyle mesela yaşayacağım aşk, farklı olacaktır. Ben kıymet bilecek yaşa geldim. Sadece hayatıma alacağım sevgilinin değil, dostlarımın, her şeyin fazlasıyla kıymetini bilen bir adamım artık. Gençlikte hoyratça harcıyoruz bazı şeyleri, “yaaa madem öyle, bitti o zaman bu iş!” diyoruz, şimdi o lafı o kadar kolay etmiyorsun. “Kapı açık, arkanı dön ve çık!” şarkısını, o kadar kolay söylemiyorsun. o kadar kolay Ajda Pekkan olamıyorsun!

“Bunu yarın konuşalım” demeyi öğreniyorsun.

Çünkü aslında sadece aşk değil, hayata ait dünyada çok az şey olduğunu anlıyorsun. bütün dünya, Bir avuca sığacak kadar şeye indirgeniyor. Gençken daha fani ve tali şeylerin peşinde oluyorsun.

Mesela laf oturtmaya bayılıyorsun, birinin ağzının payını vermek senin için bir güç göstergesi haline geliyor. Bir yaştan sonra böyle şeylere tenezzül etmemeyi öğreniyorsun.

Yaşamı bir kendini oldurma, kamil olma süreci olarak görüyorsun. Ben öyle görüyorum…”