Sen , en çok yağmur tanelerine benziyordun.
Yağınca bi kıyamet oluyordun ;
Güneşi gördüğünde beni yalnız koyuyordun....
Sen en çok yağmur tanelerine benziyordun.
VE bana , dünyayı karartsalarda bulutları sevdiriyordun.
Uzaktılar bana , lakin; her birisi SEN taşıyordu dünyama...
Bazen çok soğuk olduğun oluyordu , hatta donuyordun.
Karakış yağdırıyordun dünyama , ama olsun ;
Yinede yağıyordun yüreğime işte , VE yağdığın yerin ,
Katran olduğu kadar beyazdın....
Ap-aktın , sen en çok yağmur tanelerine benziyordun..
Bolluktun , berekettin , rahmettin ; ama gittin..
Eğer güneş baharın adıysa , ben boranı özledim,
Tipiyi , fırtınayı , bir ihlamur ağacının gölgesinde
Ayazda kalmış it misali titremeyi özledim.
En çok yağmuru özledim , Ve sen ,
En çok yağmur tanelerine benziyordun..
Senden önce dingindim , alabildiğince mutedildi yüreğim.
Sonra bir fırtına koptu..yenildim , gücüm yoktu.
Kırdı geçirdi , her bir yanımı bir mahzene soktu.
Yağmur damlalarının yekünüydü fırtına ,
VE fırtınadan şikayet eden yoktu..
Şimdi her yer günlük - güneşlik
Yağmur yağmıyor artık...
Saçlarım öpmüyor ensemi yağmur taneleriyle.
VE yüzüm okşanmıyor artık yağmurun elleriyle...
Kahrolası güneş , içime DAĞ gibi yağmur özlemi soktu...
Vay beee..Meğer benim fırtınaya özlemim ne çoktu..
Şerif KORKMAZ
Bu bi itiraftır eeeeey sevgili, bu bi itiraftır.... Ben de kriptoyum gökkuşağım... Gizli gizli seviyorum seni.... Sakın ha... Sakın haaaaaaa, baygın bakışlarıma kızıp ele verme beni..
Şerif Korkmaz
Kommentare
Şerif
Sen , en çok yağmur tanelerine benziyordun. Yağınca bi kıyamet oluyordun ; Güneşi gördüğünde beni yalnız koyuyordun.... Sen en çok yağmur tanelerine benziyordun. VE bana , dünyayı karartsalarda bulutları sevdiriyordun. Uzaktılar bana , lakin; her birisi SEN taşıyordu dünyama... Bazen çok soğuk olduğun oluyordu , hatta donuyordun. Karakış yağdırıyordun dünyama , ama olsun ; Yinede yağıyordun yüreğime işte , VE yağdığın yerin , Katran olduğu kadar beyazdın.... Ap-aktın , sen en çok yağmur tanelerine benziyordun.. Bolluktun , berekettin , rahmettin ; ama gittin.. Eğer güneş baharın adıysa , ben boranı özledim, Tipiyi , fırtınayı , bir ihlamur ağacının gölgesinde Ayazda kalmış it misali titremeyi özledim. En çok yağmuru özledim , Ve sen , En çok yağmur tanelerine benziyordun.. Senden önce dingindim , alabildiğince mutedildi yüreğim. Sonra bir fırtına koptu..yenildim , gücüm yoktu. Kırdı geçirdi , her bir yanımı bir mahzene soktu. Yağmur damlalarının yekünüydü fırtına , VE fırtınadan şikayet eden yoktu.. Şimdi her yer günlük - güneşlik Yağmur yağmıyor artık... Saçlarım öpmüyor ensemi yağmur taneleriyle. VE yüzüm okşanmıyor artık yağmurun elleriyle... Kahrolası güneş , içime DAĞ gibi yağmur özlemi soktu... Vay beee..Meğer benim fırtınaya özlemim ne çoktu.. Şerif KORKMAZ
Şerif
Bu bi itiraftır eeeeey sevgili, bu bi itiraftır.... Ben de kriptoyum gökkuşağım... Gizli gizli seviyorum seni.... Sakın ha... Sakın haaaaaaa, baygın bakışlarıma kızıp ele verme beni.. Şerif Korkmaz