Peki, bize karşı kötü bir fiil işlendiğinde nasıl davranacağız.

Yani diğer misafirlerden bize bir hak ihlali olursa nasıl

davranacağız. Nefsimizi rahatlatmak istiyorsak kısas yöntemine

göre karşıdaki kişiye cevap verebiliriz ya da onu affeder ev sahibinin

adaletine bırakırız.

Sana affedilmeyecek kadar büyük hata yapan birine, akıl

sınırlarının bittiği yerden başlayacak bir ceza vermek istiyorsan

bütün samimiyetinle affet, hissedilen her şeyi arşivleyen kader,

kendisi ile en iyi biçimde ilgilenecektir.

Şems-i Tebriz’i

Affetmekle aslında diyoruz ki Allah’ım esas affetmek sana

mahsustur. Bu misafirin bana kötü davranışta bulunmuştur. Yargılayıcı

sensin, ister affet, ister ceza ver. Hüküm verici sensin.

Allah adili mutlaktır. Çok çabuk yargılayıcıdır. Yargılar ve kim

ne hak etti ise onu ona verir. Kim neyi hak etmişse yaşantısının

bir kısmında karşılığını bulur ama bizim egolarımız o kadar şişmiş

ki, hepimiz birer tanrı olmuşuz. Ev sahibinin yerini aldığımızı

zannetmişiz, misafir olduğumuzu unutmuşuz, hüküm verir hale

gelmişiz. Hatta cezayı da biz vermek istiyoruz. Çünkü nefsimiz, egomuz ancak öyle tatmin oluyor.